#phocagallerypiclens 45-phocagallerypiclenscode-Motocykle/Vincent/vincent.jpg

Z widlastym 2-cylindrowym silnikiem o pojemności 998 ccm i dobrze sprawujących się podwoziem Cień był egzotyczną, wspaniale wykonaną i bardzo szybką maszyną. Jej prędkość maksymalna 195 km/h całkowicie uzasadniała slogan reklamowy: „Najszybszy na świecie standardowy motocykl”. Black Shadow był podrasowaną wersja modelu Rapide V-twin Vincenta, także będącego wspaniałą maszyna. Oba modele były królami szos o dobrych osiagach, składanymi w ograniczonych ilościach w warsztatach Vincenta w Stevenage w Hertfordshire przez niewielki zespół kierowany przez Philipa Vincenta, założyciela firmy, i Pila Irwinga, głównego inżyniera pochodzącego z Australii.

Początek biznesu.

Philip Vincent od tego, że w 1927r., kiedy jeszcze był studentem Uniwersytetu Cambridge, zaprojektował nowatorską formę resorowanej ramy. Porzucił uczelnię i z pomocą finansową ojca założył przedsiębiorstwo. Chcąc ułatwić swemu przedsięwzięciu start rynkowy, Vincent wykupił markę HRD Motors.

W nazwie marki były inicjały Howarda Daviesa, kierowcy wyścigowego i inżyniera , który w 1925 roku wygrał zawody Senior TT na motocyklu własnej konstrukcji. Firma niestety nie przetrwała recesji. Vincent niewiele zachował z motocykla HRD poza schematem malowania na czarno ze złoconymi obramowaniami, ale też jego intencją było budowanie nowoczesnych technicznie motocykli wysokiej jakości.

Pierwsze motocykle Vincent były napędzane markowymi silnikami takich firm jak JAP i Rudge, jednak w 1934 r. Vincent Irwing wpadli w szał, kiedy awaria zakupionego od JAP-a „specjalnego” silnika wyścigowego spowodowała, że nie wygrali zawodów TT. Po powrocie z wyspy Man Irwing zaprojektował 1-cylindrowy silnik o pojemności 499ccm z nowatorskim układem z wysokim wałkiem rozrządu.

Wyposażone weń motocykle, podstawowy Meteor i bardziej sportowy Comet, który był w stanie rozwinąć prędkość 145km/h, odniosły sukces. Były punktem wyjściowym do pierwszego Rapide’a z silnikiem V2, który został zaprezentowany w 1936 r. Jego silnik o kącie rozwarcia 47°, rozwijający moc 45 KM aż prowokował, żeby nazwać maszynę Snarling Beast (warcząca bestia –z ang.) lub Plumber’s Nightmare (koszmar hydraulika –z ang.). Tę ostatnią nazwę zawdzięczała zewnętrznym przewodom olejowym . Motocykl był szybki, ale miał problemy z przekładnią, powodowane przez zbyt duży moment obrotowy.

Tuż po wojnie Vincent zastapił warczącą Bestię modelem Rapide Series B, a był to widlasty, 2-cylindrowy silnik nowej konstrukcji z kątem rozwarcia 50°. Silnik był elementem pracującym podwozia, więc motocykl nie potrzebował rurowej ramy z przodu. Łączył prędkość rzędu 175km/h z dużym momentem obrotowym w środkowym zakresie obrotów, zdolność do niezmordowanego pokonywania kilometrów z dużą prędkością i dobre prowadzenie. Bliźniacze bębny na obu kołach dawały ogromną siłę hamowania.

Podrasowany Black Shadow, wprowadzony na rynek w 1948 r., był jeszcze szybszy. Dla podkreślenia wspaniałych osiągów Shadow otrzymał duży prędkościomierz Smitha wyskalowany do 240 km/h i pomalowane na czarno cylindry oraz skrzynie korbowe. Rok później Vincent zaprezentował światu motory Series C, czyli szosowego Rapide’a, sportowego Czarnego Cienia i wyścigowego Black Lightning (czarna błyskawica –z ang.).

Vincent demonstrował ich możliwości na całym świecie. W 1949 r. as wśród kierowców, Rollie Free, dosiadając podrasowanej, pozbawionej wszelkich zbędnych elementów Czarnej Błyskawicy, ustanowił rekord świata dla motocykli bez turbodoładowania, osiągając na słonym jeziorze Bonneville w stanie Utah prędkość 241,89 km/h. innym bohaterem firmy był George Brown, który ustanowił kilka rekordów i wygrał wiele sprintów na Gunga Din, Nero i turbodoładowanym Super Nero.

Vincent miał jednak problem: egzotyczny, ręcznie robiony, widlasty silnik nie mógł być produkowany z zyskiem. Firma walczyła z trudnościami finansowymi przez całe lata 50. i była zmuszona do montowania silników Firefly i lekkich motocykli NSU na licencji. W 1955 r. Vincent skonstruował całkowicie zamknięte modele Series D –noszące nazwy Black Knight (czarny rycerz –z ang.) i Black Prince (czarny Książe –z ang.) Rynek jednak nie był jeszcze gotowy na czarna obudowę z włókien szklanych, więc sprzedaż spadła. Powrócono do produkcji zmodyfikowanych modeli Rapide i Black Shadow, ale i na to było za późno. Z końcem roku potężna bestia Vincent zawarczała po raz ostatni.

Źródło: "Wczoraj i dziś Motocykle" autor: Roland Brown